facebook
DOŁĄCZ DO NASZEGO NEWSLETTERA I BĄDŹ NA BIEŻĄCO
g -

logo

Menu

Opłata produktowa

1. Podstawy prawne:

• Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. – o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 638 ze zmianami) – obowiązuje od 1 stycznia 2002 roku,

• Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. – o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej

(tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 90, poz. 607) – obowiązuje od 1 stycznia 2002 roku

 

2. Ustawa o opakowaniach i odpadach opakowaniowych


Ustawa określa wymagania, jakim muszą odpowiadać opakowania ze względu na zasady ochrony środowiska oraz sposoby postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.


 

Przepisy stosuje się do opakowań wprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach procedury dopuszczenia do obrotu lub wewnątrzwspólnotowego obrotu, opakowań będących przedmiotem działalności gospodarczej na terenie kraju oraz wszystkich powstałych z nich odpadów opakowaniowych.


 

Opakowaniami są wprowadzone do obrotu wyroby wykonane z jakichkolwiek materiałów, przeznaczone do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji wszelkich produktów, od surowców do towarów przetworzonych.


Podmioty, objęte przepisami ustawy:

• producent opakowań,

• importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań,

• eksporter i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań,

• eksporter i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

• prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni handlowej > 25 m2,

• prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni handlowej > 2 000 m2.


Kategorie opakowań:

jednostkowe – służące do przekazywania produktu użytkownikowi w miejscu zakupu, w tym przeznaczone do konsumpcji produktów naczynia jednorazowego użytku,

zbiorcze – zawierające jednostkowe opakowania produktów, niezależnie od tego, czy są one przekazywane użytkownikowi, czy tez służą zaopatrywaniu punktów sprzedaży,

transportowe – służące do transportu produktów w opakowaniach jednostkowych lub zbiorczych w celu zapobiegania ich uszkodzeniom.


 

Ważne pojęcia:

odpady opakowaniowe

– są to wszystkie opakowania, w tym opakowania wielokrotnego użytku wycofane z ponownego użycia, stanowiące odpady w rozumieniu przepisów o odpadach, z wyjątkiem odpadów powstających w procesie produkcji opakowań,


środki niebezpieczne

– są to substancje i preparaty chemiczne zaklasyfikowane jako bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze kategorii 1 lub 2, mutagenne kategorii 1 lub 2, działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 lub 2 lub niebezpieczne dla środowiska z przypisanym symbolem N, określone w przepisach o substancjach i preparatach chemicznych, oraz środki ochrony roślin zaklasyfikowane jako bardzo toksyczne lub toksyczne dla ludzi, pszczół lub organizmów wodnych, określone w przepisach o ochronie roślin uprawnych,


Obowiązki producenta, importera i dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań:

Producenci, importerzy i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań mają za zadanie ograniczać ilość i negatywne oddziaływanie na środowisko substancji stosowanych do produkcji opakowań oraz wytwarzanych odpadów opakowaniowych. Powinny to być działania, zmierzające do:
 


 

• ograniczania objętości i masy opakowań do niezbędnego minimum,

• projektowania i produkcji opakowań w sposób, umożliwiający w pierwszej kolejności ich wielokrotny użytek i późniejszy recykling, ewentualnie jeśli nie jest to możliwe, to przynajmniej recykling, a jeżeli nie jest on możliwy, to inną formę odzysku,

• zminimalizowania w opakowaniach zawartości substancji, stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska, przestrzegania m.in., aby maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu nie przekraczała 100 mg/kg.


 

Aby opakowania były przydatne do wielokrotnego użycia, recyklingu, bądź innego odzysku powinny być zgodne z normami zharmonizowanymi, o których mowa w ustawie

z dnia 30 sierpnia 2002 roku – o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 ze zmianami).


 

Producenci, importerzy i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań powinni prowadzić działania edukacyjne w zakresie właściwego gospodarowania odpadami opakowaniowymi (mogą również zlecić takie działania organizacji odzysku, o której mowa w ustawie o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej).


 

Wyprodukowane, bądź przywiezione z zagranicy opakowania mogą być znakowane w sposób, określający:

• rodzaj materiałów wykorzystanych do produkcji opakowania,

• możliwość wielokrotnego użytku (w przypadku opakowań wielokrotnego użytku),

• przydatność do recyklingu (w przypadku opakowań przydatnych do recyklingu).


 

Jeżeli przedsiębiorca decyduje się na zastosowanie oznaczeń, może wykorzystać tylko te, zawarte w obowiązującym rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 23 kwietnia 2004 roku – w sprawie określenia wzorów oznakowania opakowań (Dz. U. z 2004 r. Nr 94, poz. 927).


 


 

Obowiązki sprawozdawcze

Producenci, importerzy i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań oraz eksporterzy i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań mają obowiązek składania marszałkowi województwa rocznych sprawozdań.


 

Ewidencja zawiera dane o masie wytworzonych, przywiezionych z zagranicy oraz wywiezionych za granicę opakowań, według rodzaju materiałów, z jakich zostały wykonane, z wyszczególnieniem opakowań wielokrotnego użytku.


 

Dodatkowo, producenci, importerzy i nabywcy wewnątrzwspólnotowi informują w sprawozdaniu o przestrzeganiu ograniczeń, dotyczących maksymalnej sumy zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach.


 

Właściwym urzędem marszałkowskim dla przedmiotowych sprawozdań jest urząd, zlokalizowany w tym samym województwie co siedziba producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera lub dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań.


Sprawozdania należy składać w terminie do 31 marca za poprzedni rok kalendarzowy.


Wzory wykazów, służących do przedstawiania informacji o masie wytworzonych, przywiezionych z zagranicy oraz wywiezionych za granicę opakowań są określane w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw środowiska.


Druki, obowiązujące w kolejnych latach:

od 2004 – Dz. U. z 2005 r. Nr 4, poz. 30.

2002 i 2003 – Dz. U. z 2002 r. Nr 122, poz. 1053,


Obowiązki, wynikające z obrotu środkami niebezpiecznymi:

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych mają obowiązek ustalić kaucję na opakowania jednostkowe tych środków na poziomie 10 – 30% ceny środka niebezpiecznego.


 

Sprzedawca tych środków ma obowiązek pobierać kaucję w wysokości ustalonej przez producenta, importera lub dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.


 

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych mają obowiązek odbierać na własny koszt od sprzedawcy opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po tych środkach. Przyjmując je, winni zwrócić pobraną wcześniej kaucję.


 

Sprzedawca środków niebezpiecznych ma obowiązek przyjmować od użytkowników opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po tych środkach w celu przekazania ich producentowi, importerowi lub dokonującemu wewnątrzwspólnotowego nabycia. Przyjmując je, winien zwrócić pobraną wcześniej kaucję.


Jednostki handlu detalicznego:

Sklepy o powierzchni handlowej > 25 m2, sprzedając napoje w opakowaniach jednorazowych mają obowiązek posiadać w ofercie handlowej podobne produkty, dostępne

w opakowaniach wielokrotnego użytku.
 


 

Mają również obowiązek przyjmować zwracane i wymieniane opakowania wielokrotnego użytku po produktach w takich opakowaniach, które znajdują się w ich ofercie handlowej.


 

Sklepy o powierzchni handlowej > 2 000 m2 mają obowiązek prowadzić na własny koszt selektywną zbiórkę odpadów opakowaniowych po produktach, będących w ich ofercie handlowej.


 


3. Ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej


Ustawa określa obowiązki przedsiębiorców, którzy wprowadzają na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których rodzaje określa załącznik nr 1 ustawy oraz produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 ustawy.


Przepisy ustawy obejmują wszystkich przedsiębiorców od dnia 1 stycznia 2004 roku.


Wyjątek:

Od dnia 1 stycznia 2002 roku przepisy ustawy stosuje się w stosunku do przedsiębiorców, którzy:

1. w roku 2000 lub 2001 osiągnęli przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych powyżej 500 tys. zł,

lub

2. do dnia 31 grudnia 2001 roku dokonali importu towarów używanych lub odpadów.


 

Od dnia 1 stycznia 2003 roku przepisy ustawy stosuje się w stosunku do przedsiębiorców, którzy:

1. w roku 2002 osiągnęli przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych powyżej 500 tys. zł,

lub

2. do dnia 31 grudnia 2002 roku dokonali importu towarów używanych lub odpadów.


Przepisy obejmują tylko tych przedsiębiorców, o których mowa w ustawie z dnia 2 lipca 2004 roku – o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ze zmianami), a w szczególności tych, którzy:


• pakują swoje produkty w opakowania i wprowadzają je na rynek krajowy,

• pakują produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzają je na rynek krajowy,

• zlecają innemu przedsiębiorcy wytworzenie produktu lub produktu w opakowaniu, umieszczając na nich swoje oznaczenie,

• prowadzą jednostkę lub jednostki handlu detalicznego o powierzchni handlowej > 500 m2, sprzedając produkty tam pakowane,

• prowadzą więcej niż jedną jednostkę handlu detalicznego o łącznej powierzchni handlowej > 5 000 m2, sprzedając produkty tam pakowane,

• importują lub dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów w opakowaniach,

• wytwarzają, importują lub dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów wymienionych w zał. 2 i 3 ustawy,

• importują lub dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, których częściami składowymi lub przynależnościami są produkty wymienione w zał. 2 i 3 ustawy,

• dokonują importu, bądź nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów na potrzeby własne.


 

Przepisów ustawy nie stosuje się do podmiotów, które eksportują lub dokonują wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów lub produktów w opakowaniach, wprowadzonych uprzednio na terytorium kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia.


Ważne pojęcia:

odpady opakowaniowe

– są to odpady w rozumieniu przepisów ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych powstające z opakowań, których rodzaje wymienione są w załączniku nr 1 do ustawy,


odpady poużytkowe

– są to odpady powstające z produktów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy,


opakowanie wielomateriałowe

– jest to opakowanie wykonane co najmniej z dwóch różnych materiałów, tak że nie można ich rozdzielić w sposób ręczny lub przy zastosowaniu prostych metod mechanicznych,


odzysk

– wszelkie działania, nie stwarzające zagrożenia dla życia ludzi lub dla środowiska, polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub w części, lub prowadzące do odzyskania z odpadów substancji, materiałów lub energii i ich wykorzystania,


recykling

– jest to taki odzysk, który polega na powtórnym przetwarzaniu substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym, w celu uzyskania substancji lub materiału

o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym przeznaczeniu.

 

Rodzaje opakowań – wg załącznika nr 1 do ustawy:

• z tworzyw sztucznych,

• z aluminium, o pojemności mniejszej od 300 l,

• z blachy białej i lekkiej innej niż aluminiowa,

• z papieru i tektury,

• ze szkła gospodarczego, poza ampułkami,

• z materiałów naturalnych (drewna i tekstyliów),

• wielomateriałowe *.


 

* opakowania wielomateriałowe, jako osobna kategoria, funkcjonowały tylko w latach 2002 – 2004. Od 2005 roku masę opakowań wielomateriałowych uwzględnia się w masie tego rodzaju opakowania, którego zawartość w opakowaniu wielomateriałowym jest największa.


 

 

 

Rodzaje produktów – wg załącznika nr 2 do ustawy (do 31.12 2009):

 

Poz.

Symbol PKWiU

Rodzaj produktu

1

31.40.21

31.40.22

akumulatory kwasowo-ołowiowe*

2

31.40.23

akumulatory niklowo-kadmowe i niklowo-żelazowe oraz inne akumulatory elektryczne (wielkogabarytowe)

3

31.40.23

akumulatory niklowo-kadmowe i niklowo-żelazowe oraz inne akumulatory elektryczne (małogabarytowe)

4

31.40.1,

z wyłączeniem:

31.40.12

ogniwa i baterie galwaniczne oraz ich części,
z wyłączeniem:

części ogniw i baterii galwanicznych"




 

* wyłączone z obowiązku ponoszenia opłaty produktowej.


UWAGA:

W dniu 28 maja 2009 roku ogłoszono treść ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 roku – o bateriach i akumulatorach (Dz. U. z 2009 r. Nr 79, poz. 666), która w sposób odrębny określiła zasady gospodarowania tego typu produktami. Z dniem 1 stycznia 2010 roku baterie i akumulatory zostaną całkowicie wykreślone z ustawy „ o obowiązkach przedsiębiorców…” a wszelkie obowiązki dla przedsiębiorców, wprowadzających je

do obrotu, w tym związane ze sprawozdawczością, wynikać będą z ustawy o bateriach i akumulatorach.


Rodzaje pozostałych produktów – wg załącznika nr 3 do ustawy:

 

Poz.

Symbol PKWiU

Rodzaj produktu

1

23.20.18-50

z wyłączeniem:

23.20.18-50.10

23.20.18-50.40

23.20.18-50.60

23.20.18.50-80

23.20.40

oleje smarowe,

z wyłączeniem:

oleje smarowe do przeprowadzania przemian chemicznych innych niż proces specyficzny

oleje białe, parafina ciekła

mieszanki olejowe do obróbki metali, oleje zapobiegające przyleganiu

do form, oleje antykorozyjne

oleje smarowe pozostałe oraz pozostałe oleje

oleje odpadowe

2

bez względu na symbol PKWiU

lampy wyładowcze, z wyłączeniem świetlówek kompaktowych

(do 31.12.2007)

3

25.11.11

25.11.13-55.00

 

25.11.13-57.00

 

25.11.14-04

 

25.11.14-06.00

 

25.11.14-08.00

25.11.14-10.00

25.11.20

25.12.10-30.00

25.12.10-50.00

 

25.12.10-90.00

opony nowe pneumatyczne z gumy, w rodzaju stosowanych w samochodach osobowych

opony nowe pneumatyczne z gumy, w rodzaju stosowanych w autobusach
i samochodach ciężarowych, o współczynniku obciążenia <= 121

opony nowe pneumatyczne z gumy, w rodzaju stosowanych w autobusach
i samochodach ciężarowych, o współczynniku obciążenia > 121

opony nowe pneumatyczne z gumy, w rodzaju stosowanych w pojazdach
i maszynach rolniczych i leśnych

opony nowe pneumatyczne z gumy, do pojazdów transportu bliskiego
i maszyn w rodzaju stosowanych w budownictwie i przemyśle

opony nowe pneumatyczne z gumy, z bieżnikiem daszkowym lub podobnym, pozostałe

opony pozostałe, nowe, pneumatyczne z gumy, gdzie indziej niesklasyfikowane

opony używane pneumatyczne z gumy

opony bieżnikowane z gumy, w rodzaju stosowanych w samochodach osobowych

opony bieżnikowane z gumy, w rodzaju stosowanych w autobusach
i samochodach ciężarowych

opony bieżnikowane z gumy, pozostałe



 


UWAGA:

W dniu 21 października 2005 roku zaczęły obowiązywać przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku – o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2005 r. Nr 180, poz. 1495 ze zmianami), które objęły swym zasięgiem m.in. produkty w postaci lamp wyładowczych. Z dniem 1 stycznia 2007 roku produkty te zostały całkowicie wykreślone z ustawy „o obowiązkach przedsiębiorców…” a wszelkie obowiązki dla przedsiębiorców, wprowadzających je do obrotu, w tym związane ze sprawozdawczością, wynikają z ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.


Obowiązki przedsiębiorców:

Przedsiębiorcy, wprowadzający na terytorium kraju opakowania z produktami oraz produkty (wymienione w załącznikach od 1 – 3 do ustawy) mają obowiązek zapewnienia odzysku, a w szczególności recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych.

Wielkość obowiązku określają roczne poziomy odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych, które są ogłaszane w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw środowiska.


 

Poziom odzysku i recyklingu stanowi wyrażona w procentach wartość ilorazu masy lub ilości odpadów opakowaniowych i poużytkowych poddanych odpowiednio odzyskowi

lub recyklingowi oraz masy lub ilości wprowadzonych na rynek opakowań lub produktów, w danym okresie rozliczeniowym.


Roczne poziomy odzysku i recyklingu, obowiązujące w kolejnych latach:

2008 – 2014 – Dz. U. z 2007 r. Nr 109, poz. 752.

2006, 2007 – Dz. U. z 2005 r. Nr 103, poz. 872,

2004, 2005 – Dz. U. z 2003 r. Nr 104, poz. 982,

2002, 2003 – Dz. U. z 2001 r. Nr 69, poz. 719,


Obowiązek odzysku / recyklingu przedsiębiorca może realizować w dwojaki sposób:

1. samodzielnie,

2. za pośrednictwem organizacji odzysku.


Przedsiębiorca może realizować obowiązek samodzielnie poprzez poddanie odzyskowi lub recyklingowi:

• wytworzone przez siebie odpady opakowaniowe lub poużytkowe,

• odpady opakowaniowe lub poużytkowe, zebrane poprzez zorganizowaną przez siebie sieć selektywnego zbierania (nie wytworzone przez siebie).


 

W drugim przypadku nie obowiązują roczne poziomy odzysku i recyklingu, ustalone rozporządzeniem ministra właściwego do spraw środowiska. Przedsiębiorca winien wykonać obowiązek w ilości lub masie równej, masie lub ilości wprowadzonych na terytorium kraju opakowań lub produktów, a więc na poziomie 100%.


 

Realizacja obowiązków za pośrednictwem organizacji odzysku odbywa się na podstawie umowy.


 

Organizacja odzysku może działać wyłącznie w formie spółki akcyjnej. Działalność ta związana jest wyłącznie z organizowaniem, zarządzaniem lub prowadzeniem przedsięwzięć związanych z odzyskiem, a w szczególności z recyklingiem odpadów, a także edukacja ekologiczna. Każda organizacja odzysku musi złożyć marszałkowi województwa dokumenty, świadczące o jej rejestracji, tj.: odpis statutu i wypis z rejestru sądowego.


Zarówno przedsiębiorca, jak i organizacja mogą zlecić wykonanie poszczególnych czynności, związanych z odzyskiem i recyklingiem innemu posiadaczowi odpadów (np. podmiotowi zbierającemu odpady), spełniającemu wymagania określone w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 roku – o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zmianami).


Zawiadomienie:

Przedsiębiorca, rozpoczynający działalność, objętą przepisami ustawy, jest obowiązany do złożenia zawiadomienia o tym fakcie marszałkowi województwa, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.

Zawiadomienie powinno zawierać:

1. nazwę i adres firmy,

2. datę rozpoczęcia działalności, objętej przepisami ustawy,

3. określenie rodzaju działalności,

4. wskazanie sposobu wykonania obowiązku (samodzielnie lub za pośrednictwem organizacji odzysku).


 

Jeżeli dane, zawarte w zawiadomieniu, ulegną zmianie, przedsiębiorca powinien zgłosić ten fakt marszałkowi województwa. Także w przypadku likwidacji działalności należy złożyć informację o tym fakcie, w terminie 14 dni.

Datą rozpoczęcia działalności jest dzień pierwszego wprowadzenia na terytorium kraju lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu w opakowaniu lub produktu.


Ewidencja przedsiębiorcy:

Przedsiębiorcy i organizacje odzysku są obowiązani do prowadzenia własnej ewidencji, zawierającej dane o masie opakowań towarów oraz masie lub ilości produktów, wprowadzanych na terytorium kraju.


Wprowadzenie na rynek opakowań lub produktów następuje w dacie:

• wydania z magazynu w celu ostatecznego wprowadzenia do obrotu,

• dopuszczenia do obrotu na terytorium kraju (import),

• wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie.


Ważne: Opakowania lub produkt uważa się za wprowadzone do obrotu tylko raz.


Potwierdzenie wykonania odzysku i recyklingu:

Informacje o masie lub ilości odzyskanych i poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych i poużytkowych są ustalane na podstawie dokumentów potwierdzających odrębnie odzysk i odrębnie recykling. Dokumenty te prowadzący odzysk lub recykling ma obowiązek wydać na wniosek przedsiębiorcy lub organizacji, przekazujących odpady

do odzysku lub recyklingu, w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku. Dokumenty potwierdzające są sporządzane w trzech egzemplarzach:

1. dla przekazującego odpad do odzysku i recyklingu,

2. dla przyjmującego odpad do odzysku i recyklingu,

3. dla wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, właściwego ze względu na siedzibę prowadzącego odzysk i recykling.

W przypadku, gdy przedsiębiorca lub organizacja korzystają z usług innego posiadacza odpadów w przekazaniu odpadów do odzysku i recyklingu, wniosek o wydanie dokumentów potwierdzających przekazują temu posiadaczowi odpadów, który następnie w ich imieniu przedkłada go prowadzącemu odzysk lub recykling.


Wzory dokumentów potwierdzających odrębnie odzysk (DPO) i odrębnie recykling (DPR):

Okres obowiązywania

– od 1 stycznia 2007 roku – Dz. U. z 2007 r. Nr 247, poz. 1816

– od 1 kwietnia 2005 roku – 31 grudnia 2006 roku – Dz. U. z 2005 r. Nr 58, poz. 510.


W przypadku eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych lub poużytkowych w celu poddania odzyskowi lub recyklingowi, masę lub ilość odpadów ustala się na podstawie dokumentu potwierdzającego ten eksport lub faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów.


 

W przypadku eksportu odpadów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi przedsiębiorca jest obowiązany przedstawić również oświadczenie, że odzysk lub recykling odbywa się w instalacjach spełniających takie same wymagania jak określone dla instalacji eksploatowanych na terenie kraju.


 

Przedsiębiorcy, którzy samodzielnie dokonują odzysku lub recyklingu odpadów (posiadają zezwolenie, o którym mowa w przepisach ustawy o odpadach), ustalają wielkość wykonanego obowiązku na podstawie własnej ewidencji.


Przekazywanie odpadów następnemu posiadaczowi (np. zbierającemu odpady) powinno odbywać się na zasadach, określonych w przepisach ustawy o odpadach, a więc potwierdzone kartą przekazania odpadów.


Sprawozdanie roczne – opłata produktowa:

Przedsiębiorca, wykonujący samodzielnie obowiązki określone przepisami ustawy, jest obowiązany do złożenia rocznego sprawozdania, informującego o:


 

1. masie opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których wprowadził na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy produktów wymienionych

w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,


 

2. odpowiednio masie lub ilości odzyskanych i poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje (wg wielkości, zawartych

w dokumentach potwierdzających odrębnie odzysk i odrębnie recykling),


 

3. osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje.


 

Podobne sprawozdanie sporządza organizacja odzysku, z tą różnicą, że dołącza do niego wykaz przedsiębiorców, w imieniu których działała w danym okresie rozliczeniowym.


Przedsiębiorca, albo organizacja, którzy wykonali obowiązek odzysku lub recyklingu, w wielkości przekraczającej wymagany w danym roku poziom, mogą powstałą w ten sposób nadwyżkę rozliczyć w następnym roku kalendarzowym.


 

Opłata produktowa

Zarówno przedsiębiorca, jak i organizacja, którzy nie wykonali obowiązku odzysku lub recyklingu, są obowiązani do wpłacania opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie

w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu:


 

1. odzysku,

2. recyklingu.


Wzory obliczeń:

Opłata za niezrealizowanie obowiązku recyklingu:


 

gdzie:

N - oznacza wysokość należnej opłaty produktowej, w złotych,

W - oznacza masę, w kilogramach, opakowań, z uwzględnieniem opakowań wielomateriałowych w danym roku sprawozdawczym, wprowadzonych na rynek,

p - oznacza wymagany poziom recyklingu, w %,

o - oznacza osiągnięty poziom recyklingu odpadów opakowaniowych obliczony jako iloraz masy faktycznie poddanych recyklingowi i masy wprowadzonych na rynek opakowań, z uwzględnieniem opakowań wielomateriałowych w danym roku sprawozdawczym, wyrażony w %,

s - oznacza stawkę jednostkową opłaty produktowej, w złotych za kilogram, określoną w przepisach w sprawie stawek opłat produktowych; jeżeli p - o ma wartość ujemną, jako należną opłatę produktową wpisuje się wartość "0".


 

Opłata za niezrealizowanie obowiązku odzysku odpadów opakowaniowych:


 


gdzie:

OPodzysk - oznacza wysokość należnej opłaty produktowej, w złotych;

Mz indeksem liczbowym - oznacza odpowiednio masę w kg danego rodzaju opakowania wprowadzoną przez przedsiębiorcę w roku sprawozdawczym na terytorium kraju, przy czym:

M1 - dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych,

M2 - dotyczy opakowań z aluminium,

M3 - dotyczy opakowań ze stali, w tym z blachy stalowej, M4 - dotyczy opakowań z papieru i tektury,

M5 - dotyczy opakowań ze szkła gospodarczego, poza ampułkami,

M6 - dotyczy opakowań z materiałów naturalnych (drewna i tekstyliów);

OPz indeksem liczbowym - oznacza odpowiednio stawkę jednostkową opłaty produktowej, w złotych za kilogram, dla danego rodzaju opakowania, określoną w obowiązującym w danym roku rozliczeniowym rozporządzeniu w sprawie stawek opłat produktowych, przy czym:

OP1 - dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych,

OP2 - dotyczy opakowań z aluminium,

OP3 - dotyczy opakowań ze stali, w tym z blachy stalowej,

OP4 - dotyczy opakowań z papieru i tektury,

OP5 - dotyczy opakowań ze szkła gospodarczego, poza ampułkami,

OP6 - dotyczy opakowań z materiałów naturalnych (drewna i tekstyliów);

Podzysku - wyrażony ułamkiem dziesiętnym wymagany w danym roku poziom odzysku;

Mcałkowita - oznacza sumę mas, w kilogramach, wszystkich rodzajów opakowań wprowadzonych przez przedsiębiorcę w roku sprawozdawczym na terytorium kraju;

Modzyskana - oznacza sumę mas, w kilogramach, wszystkich rodzajów odpadów opakowaniowych poddanych odzyskowi w roku sprawozdawczym.


Dla przedsiębiorców, realizujących obowiązek odzysku i recyklingu samodzielnie, ale odpadami, których sami nie wytworzyli (skorzystali z odpadów, zebranych przez inne podmioty) wymagane poziomy recyklingu i odzysku wynoszą 100%. Tak więc we wzorze, służącym do obliczenia opłaty za niewykonanie recyklingu, w miejsce symbolu „p” należy podstawić 100%, natomiast obliczając opłatę za niewykonanie odzysku w miejsce symbolu „Podzysku” – 1,00.


Stawki opłat, obowiązujące w kolejnych latach:

2008, 2009 – Dz. U. z 2007 r. Nr 247, poz. 1840.

2007 – Dz. U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1645,

2006 – Dz. U. z 2005 r. Nr 157, poz. 1325,

2004, 2005 – Dz. U. z 2003 r. Nr 180, poz. 1768,

2002, 2003 – Dz. U. z 2001 r. Nr 116, poz. 1235,


Nie wnosi się opłaty produktowej, której łączna roczna wysokość nie przekracza 50zł.


Zwolnienie z opłaty:

W okresie od 1 stycznia 2003 roku do 30 lipca 2004 roku zwolnione od uiszczania opłat produktowych były Zakłady Pracy Chronionej.

Ulga powstała po nowelizacji ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku – o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zmianami), natomiast uchylona na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 lipca 2004 roku – w sprawie opłat o charakterze sankcyjnym (Dz. U. Nr 161, poz. 1682).


Brak konieczności wnoszenia opłaty nie zwalnia podmiotu z obowiązku przesyłania sprawozdania.


Wzory wykazów, obowiązujące w kolejnych latach:

od 2006 -Dz. U. z 2006 r. Nr 226, poz.1654,

2005 -Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1996,

2003, 2004 -Dz. U. z 2003 r. Nr 220, poz. 2189

2002 -Dz. U. z 2001 r. Nr 157,poz. 1865.


 

Właściwym urzędem marszałkowskim dla sprawozdań o wysokości należnej opłaty produktowej jest urząd, zlokalizowany w tym samym województwie co siedziba przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, oraz organizacji odzysku.


 

Ważne: Sprawozdania składa się w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego opłata dotyczy. W tym samym terminie należy uiścić należne opłaty.

 

Sankcje

W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca, pomimo ciążącego obowiązku, nie dokonał wpłaty opłaty produktowej lub dokonał wpłaty w wysokości niższej od należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości z tytułu opłaty produktowej.


 

W przypadku niewykonania ww. decyzji marszałek województwa ustala dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty niewpłaconej opłaty produktowej.


 

Do ponoszenia opłat produktowych, także w kwestii naliczania odsetek za zwłokę, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.


 

Rachunek redystrybucyjny Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego:


 

Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego

Bank Ochrony Środowiska S.A. Oddział/Łódź

59 15401245 2001 4800 4789 0002

Dokonując wpłaty należy określić rodzaj zobowiązania – opłata za:

- opakowania,

- produkty z zał. 2

- produkty z zał. 3 poz. 1

- produkty z zał. 3 poz. 3


 


Dodatkowe informacje:

Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego

Wydział Opłat Środowiskowych

al. Piłsudskiego 8

V piętro, pokój 502

tel./fax.: 42 663 35 52, 42 663 35 53, email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

 

Zadanie pn. „Zakup licencji i opieki na systemy informatyczne do zarządzania informacjami środowiskowymi                   i opłatami za korzystanie ze środowiska" jest dofinansowane ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi w ramach dotacji w wysokości 99% wartości całkowitej zadania  (890.010,00 zł). Wartość całkowita zadania wynosi 899.000,00 zł. Realizacja zadania umożliwia Marszałkowi Województwa Łódzkiego wypełnianie zadań i obowiązków związanych z ewidencją, weryfikacją i windykacją opłat za korzystanie ze środowiska oraz z redystrybucją wpływów z ww. tytułu.

 
Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi


 

Dane kotnaktowe

Urząd Marszałkowski
Województwa Łódzkiego

al. Piłsudskiego 8
90-051 Łódź
NIP: 725-17-08-148
tel. 42 663 30 00
tel. 42 663 33 80
tel. kom. 695 356 594
e-mail: info@lodzkie.pl